For Professionals
 
 

Οξεία/Υποξεία Μη Ειδική Οσφυαλγία

Παπαδόπουλος Δημήτρης Επεμβατικός Ιατρός Πόνου - Fellow of Interventional Pain Practice (FIPP)

Ανανεώθηκε 29 December, 2010

Διάγνωση – Ορισμός της Πάθησης

Η οσφυαλγία κλασικά διακρίνεται σε οξεία, υποξεία και χρόνια. Η οξεία οσφυαλγία έχει ξαφνική έναρξη και σύντομη διάρκεια, από μερικές ημέρες έως 6 εβδομάδες, ενώ η υποξεία οσφυαλγία επιμένει πέραν των έξι εβδομάδων έως και τρεις μήνες. Χρόνια ονομάζεται η οσφυαλγία που επιμένει πέραν των τριών μηνών. Η οξεία και η υποξεία κατάσταση θεραπεύεται με συντηρητική αντιμετώπιση.

Διάφορες ανατομικές δομές της σπονδυλικής στήλης, όπως οι σύνδεσμοι, οι μύες, οι σπονδυλικές αρθρώσεις, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι και οι σπόνδυλοι μπορεί να προκαλέσουν οσφυαλγία. Σπανίως κάποια σοβαρή και επικίνδυνη κατάσταση μπορεί να προκαλεί οσφυαλγία και ο κίνδυνος για μόνιμη βλάβη είναι γενικά πολύ μικρός.

Μη ειδική ονομάζεται η οσφυαλγία στην οποία δεν υπάρχει κάποια σαφής αιτία πρόκλησής της και η οποία υποχωρεί με συντηρητική αγωγή μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες χωρίς να ενέχει κάποιο κίνδυνο. Γενικότερα, όλες οι μορφές οξείας/υποξείας οσφυαλγία,ς εκτός των περιπτώσεων που αυτή συνοδεύεται με ριζιτικό πόνο νεύρου), θα πρέπει να εντάσσονται στην κατηγορία της μη ειδικής οσφυαλγίας και να αντιμετωπίζονται συντηρητικά ως τέτοια, μια και ο τρόπος αντιμετώπισης δεν θα διαφοροποιούνταν και μόνον σε περίπτωση που η οσφυαλγία αποδειχτεί ανθεκτική στη συντηρητική αγωγή, τότε να διερευνάται η αιτία που την προκαλεί, ώστε να εφαρμοστούν πιο επεμβατικές και στοχευμένες θεραπείες.

Απεικονιστικός- Εργαστηριακός Έλεγχος

Όταν ένας ασθενής πάσχει από μη ειδική οσφυαλγία, δεν θα πρέπει να υποβάλλεται σε καμία ακτινολογική εξέταση, (ακτινογραφία, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία). Η ακτινογραφία και η αξονική τομογραφία θα σας επιβαρύνουν με ακτινοβολία αδικαιολόγητα, ενώ η μαγνητική τομογραφία είναι μια πολύ ακριβή εξέταση η οποία συστήνεται σε πιο σοβαρές καταστάσεις, για τις οποίες πρόκειται να ληφθεί μια απόφαση επεμβατικής θεραπείας.

Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα αποτελεί η αναγνώριση από τον ιατρό, κατά την πρώτη κλινική εξέταση, επικίνδυνων και σοβαρών νευρολογικών σημείων τα οποία επιβάλλουν την άμεση χειρουργική επέμβαση και σε αυτήν την περίπτωση προηγείται της επέμβασης, εξέταση της σπονδυλικής στήλης με μαγνητική τομογραφία.

Συντηρητική θεραπεία

Φάρμακα πρώτης γραμμής

· Παρακεταμόλη

Φάρμακα δεύτερης γραμμής

· Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη

Φάρμακα τρίτης γραμμής

· Ήπια οπιοειδή αναλγητικά

· Μυοχαλαρωτικά

Για την ανακούφιση από τον πόνο σας μπορείτε να λάβετε ως πρώτη γραμμή θεραπείας, απλά παυσίπονα, όπως η παρακεταμόλη, σε δόση έως τα 4000 mg συνολικά, ημερησίως και διαιρεμένη σε ισόποσες δόσεις στη διάρκεια της ημέρας. Παυσίπονα τα οποία περιέχουν παρακεταμόλη είναι τα Panadol, Depon, Apotel κ.λ.π,

Εάν η παρακεταμόλη, η οποία δεν επιβαρύνει καθόλου το γαστρεντερικό και καρδιαγγειακό σύστημα δεν είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του πόνου, τότε μπορείτε, εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη ( αρτηριακή υπέρταση, στεφανιαία νόσος, καρδιακή ανεπάρκεια, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, γαστρίτιδα, έλκος στομάχου, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση κ.λ.π), να λάβετε συνδυαστικά και κάποιο μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο.

Συμβουλευτείτε το θεράποντα ιατρό σας, προτού λάβετε αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

Σε περίπτωση που δεν μπορείτε να λάβετε αντιφλεγμονώδη φάρμακα ή αν και ο συνδυασμός της λήψης απλής παρακεταμόλης και μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών δεν σας ανακουφίζει ικανοποιητικά, τότε θα πρέπει στην αναλγητική αγωγή να προστεθεί και ένα ήπιο οπιοειδές αναλγητικό (κωδεϊνη ή τραμαδόλη). Τέτοια σκευάσματα είναι το Lonarid N (συνδυασμός παρακεταμόλης και κωδεϊνης ) και τα Tramal (τραμαδόλη) και Zaldiar (συνδυασμός τραμαδόλης και παρακεταμόλης). Τα φάρμακα αυτά, συνταγογραφούνται μόνον με μονόγραμμη κόκκινη συνταγή.

Σε συνδυασμό με τα προηγούμενα φάρμακα μπορείτε να λάβετε και κάποιο μυοχαλαρωτικό φάρμακο από το στόμα.

· Stedon tbs 5 mg (διαζεπάμη. 1 χάπι την ημέρα, συνήθως βράδυ προ ύπνου – Μονόγραμμη κόκκινη συνταγή)

· Norflex tbs 100 mg ( κιτρική ορφεναδρίνη. 1χάπι, 2 φορές την ημέρα μετά φαγητό)

· Musco-ril caps 4mg (θειοκολχικοσίδη. 1 χάπι, 3 φορές την ημέρα μετά φαγητό)

· Norgesic tbs (ορφεναδρίνη 35mg + παρακεταμόλη 450 mg. 1 χάπι, 3 φορές την ημέρα μετά φαγητό)

Προσοχή! Η συνολική ημερήσια δόση παρακεταμόλης, δεν θα πρέπει να ξεπερνά τη δόση των 4000 mg (4 gr).

Δραστηριότητα.

Προσπαθήστε να παραμείνετε ενεργοί. Η κίνηση θα βοηθήσει την αποκατάσταση της οσφυαλγίας. Μην μένετε στο κρεβάτι περισσότερο από 24- 48 ώρες. Η παρατεταμένη κατάκλιση επιβραδύνει την ανάνηψή σας. Προχωρήστε σε σταδιακά αυξανόμενες δραστηριότητες λαμβάνοντας παράλληλα τα αναλγητικά σας φάρμακα. Ο πόνος δεν επιδεινώνει την πάθηση σας. Θα διαπιστώσετε με το πέρασμα των ημερών ότι ο πόνος ελαττώνεται και το επίπεδο της φυσικής σας ικανότητας αυξάνεται. και πάλι προς το φυσιολογικό.

Φυσικοθεραπεία – Χειροπρακτική

Σύμφωνα με διεθνείς ιατρικές μελέτες, έχει αποδειχθεί ότι η φυσικοθεραπεία, η χειροπρακτική, το μασάζ και οι ασκήσεις ενίσχυσης της μυϊκής δύναμης του κορμού , δεν συνεισφέρουν στην ανάνηψη από την οξεία μη ειδική οσφυαλγία. Η σταδιακά αυξανόμενη δραστηριότητα και η παραμονή του πάσχοντος σε ενεργή κατάσταση είναι οι πιο καθοριστικοί παράγοντες που βοηθούν τον οργανισμό να αυτοϊαθεί.

Εάν τα συμπτώματά σας δεν υποχωρήσουν και περάσετε σε υποξεία κατάσταση μη ειδικής οσφυαλγίας, τότε μπορείτε να προγραμματίσετε κάποιες συνεδρίες φυσικοθεραπείας ή/ και μασάζ των παρασπονδυλικών μυών της μέσης.,

Ελάχιστα Επεμβατική Θεραπεία Πόνου

Αποτελεί αντένδειξη η εφαρμογή οποιασδήποτε επεμβατικής, μη χειρουργικής τεχνικής ( π.χ επισκληρίδιος έγχυση , παρασπονδυλική ένεση κ.λ.π) στη φάση της οξείας/ υποξείας μη ειδικής οσφυαλγίας

Χειρουργική Θεραπεία

Δεν υπάρχει ένδειξη διενέργειας χειρουργικής επέμβασης για την αντιμετώπιση της οξείας / υποξείας μη ειδικής οσφυαλγίας.

Βιβλιογραφία

1. Koes BW, van Tulder MW, Thomas S (2006) Diagnosis andtreatment of low back pain. BMJ 332(7555):1430–1434

2. Pengel L, Herbert R, Maher CG, Refshauge K (2003) Acute lowback pain: systematic review of its prognosis. BMJ 327:323–327

3. Henschke N, Maher CG, Refshauge KM, Herbert RD, CummingRG, Bleasel J, York J, Das A, McAuley JH (2008) Prognosis in patients with recent onset low back pain in Australian primary care: inception cohort study. BMJ 337:171. doi:10.1136/bmj.a171

4. Australian Institute of Health and Welfare (2004) Australia’s Health 2004. AIHW, Canberra

5. Spitzer W (1987) Scientific approach to the assessment and management of activity-related spinal disorders. Spine 12:1–58

6. Koes BW, Van Tulder MW, Ostelo R et al (2001) Clinical guidelines for the management of low back pain in primary care: an international comparison. Spine 26:2504–2513

7. Bouwmeester W, van Enst A, van Tulder MW (2009) Quality of low back pain guidelines improved. Spine 34:2562–2567

8. Australian Acute Musculoskeletal Pain Guidelines Group (2003) Evidence-based management of acute musculoskeletal pain. Australian Academic Press, Bowen Hills

9. Friedrich M, Likar R (2007) Evidenz- und konsensusbasierte o¨sterreichische Leitlinien fu¨ r das Management akuter und chronischer unspezifischer Kreuzschmerzen. Wien Klin Wochenschr 119(5–6):189–197

10. Rossignol M, Arsenault B, Dionne C et al (2007) Clinic on low back pain in interdisciplinary practice (clip) guidelines. http://www.santpub-mtl.qc.ca/clip

11. Van Tulder MW, Becker A, Bekkering T et al (2006) European guidelines for the management of acute low back pain in primary care. Eur Spine J 15(Suppl 2):S169 S191

12. Airaksinen O, Brox JI, Cedraschi C et al (2006) European guidelines for the management of chronic non-specific low back pain. Eur Spine J 15(2):S192–S300

13. Malmivaara A, Erkintalo M, Jousimaa J, Kumpulainen T, Kuukkanen T, Pohjolainen T, Seitsalo S, O¨ sterman H (2008) Aikuisten alaselka¨sairaudet. (Low back pain among adults. An update within the Finnish Current Care guidelines). Working group by the Finnish Medical Society Duodecim and the Societas Medicinae Physicalis et Rehabilitationis, Fenniae. Duodecim 124:2237–2239

14. Agence Nationale d’Accreditation et d’Evaluation en Sante (2000) Guidelines department, diagnosis and management of acute low back pain (\3 months) with or without sciatica & diagnosis, management and follow-up of patients with chronic low back pain, Paris. www.anaes.fr or www.sante.fr

15. Drug Committee of the German Medical Society (2007) Recommendations for treatment of low back pain [in German]. Koln, Germany

16. Negrini S, Giovannoni S, Minozzi S et al (2006) Diagnostic therapeutic flow-charts for low back pain patients: the Italian clinical guidelines. Euro Medicophys 42(2):151–170

17. National Health Committee (2004) National Advisory Committee on Health and Disability, Accident Rehabilitation and Compensation Insurance Corporation. New Zealand Acute Low back pain Guide. Wellington, New Zealand

18. Laerum E, Storheim K, Brox JI (2007) New clinical guidelines for low back pain. Tidsskr Nor Laegeforen 127(20):2706

19. Spain, the Spanish Back Pain Research Network (2005) Guia de practica clinica. Lumbalgia Inespecifica. Version espnola de la Guia de Practica Clinica del Programa Europeo COST B13

20. The Dutch Institute for Healthcare Improvement (CBO) (2003)\ Clinical guideline for non-specific low back pain [in Dutch]

21. Back pain (low) and sciatica. www.cks.library.nhs.uk. Accessed Sept 2008

22. Chou R, Qaseem A, Snow V et al (2007) Clinical Efficacy Assessment Subcommittee of the American College of Physicians American College of Physicians American Pain Society Low back pain Guidelines Panel Diagnosis and treatment of low back pain: a joint clinical practice guideline from the American College of Physicians and the American Pain Society. Ann Intern Med 147(7):478–491

23. Van der Roer N, Goossens ME, Evers SM, van Tulder MW (2005) What is the most cost-effective treatment for patients with low back pain? A systematic review. Best Pract Res Clin Rheumatol 19(4):671–684

24. Jellema P, van der Windt DA, van der Horst HE, Blankenstein AH, Bouter LM, Stalman WA (2005) Why is a treatment aimed at psychosocial factors not effective in patients with (sub)acute low back pain? Pain 118(3):350–359

25. Bekkering GE, van Tulder MW, Hendriks EJM, Koopmanschap MA, Knol DL, Bouter LM, Oostendorp RAB (2005) Implementation of clinical guidelines on physical therapy for patients with low back pain: randomized trial comparing patient outcomes after Eur Spine J (2010) 19:2075–2094 2093 123 a standard and active implementation strategy. Phys Ther 85(6):544–555

26. Engers AJ, Wensing M, van Tulder MW, Timmermans A, Oostendorp RA, Koes BW, Grol R (2005) Implementation of the Dutch low back pain guideline for general practitioners: a cluster randomized controlled trial. Spine 30(6):595–600

27. Becker A, Leonhardt C, Kochen MM, Keller S, Wegscheider K, Baum E, Donner-Banzhoff N, Pfingsten M, Hildebrandt J, Basler HD, Chenot JF (2008) Effects of two guideline implementation strategies on patient outcomes in primary care: a cluster randomized controlled trial. Spine 33(5):473–480 2094 Eur Spine J (2010) 19:2075–2094